Warning: count(): Parameter must be an array or an object that implements Countable in /customers/6/a/7/dinebehi.com/httpd.www/pe/libraries/cms/application/cms.php on line 464 سفره سدره پوشی - دین بهی زرتشتی

سفره سدره پوشی

 

بدون شک یکی از مهم ترین جشن هایی که برای هر فرد زرتشتی برپا می شود، جشن سدره پوشی است و پس از برگزاری این جشن می توان فرد را زرتشتی خواند. سدره پوشی را باید جشن برگزيدن آزادانه دين نامید. تأکید اشوزرتشت همانگونه که در گاتها نیز آمده است بر اختیار و اندیشه است و خود نیز فرموده است که هر زن و مرد از شما با اندیشه خود بنگرید و سپس انتخاب نمایید.

نوجوان زرتشتی معمولاً از 7 تا 15 سالگی به اختیار و اندیشه خود دین زرتشتی را با توجه به آموزشهایی که فرا گرفته است بر می گزیند. برای او جشن سدره پوشی برپا می شود، نوجوان در آن روز برای نخستین بار سدره یا جامه نیک اندیشی را می پوشد و توسط موبد همراه با خواندن اوستا کُشتی به کمرش بسته می شود.

سدره:
(همچنین بخوانید : سدره چیست)


پیراهنی است گشاد، با آستین کوتاه، بدون یقه، كه از نُه تکه و سفيد رنگ، در جلوي پيراهن كيسه اي كوچك قرار دارد به نام كرفه يا كار نيك،‌ سدره در اوستا به صورت وهومنه واستره آمده است و آن را جامه نيك انديشي معني مي نمايند كه اين خود نشانه اي است بر اهميت خرد و نيك انديشيدن.

نه قسمت سدره تاكيدي است بر اينكه هر بهدين در جشن سدره پوشي و با بستن كشتي بر كمر به 9 اصل زير پيمان مي بندد:

باور به يكتايي خدا: خدايي كه نامش اهورا( هستي بخش) مزدا 
(‌بزرگ دانا) است. و اين دو صفت بزرگي و دانايي به هم پيوسته و هماهنگ و جداناشدني اند و در همه جا و در همه چيز در تجلي است. خدايي كه هر چه آفريده نيك و لازم و ملزوم يكديگر خلق كرده و...
در نماز صد و يك نام خدا صفات دقيق او روشن گرديده است.

باور به پيامبري اشوزرتشت: اولين پيام آور در جهان كه از توحيد و نبوت و معاد خبر داد و پيام خود را مانتره (‌برانگيزنده انديشه)‌ناميد و از دين به مفهوم وجدان سخن به ميان آورد.

باور به جهان مينو: پادافره( پاداش )، بهشت، گروسمان ( خانه راستي)‌ و دوزخ (‌خانه دروغ) 

باور به اشا ( راستي)‌: اشوزرتشت نخستين كسي است كه به وجود هنجار در هستي پي برد و از قانون اشا صحبت نمود. مي فرمايد: انسان تنها موجودي است كه به علت برخورداري از خرد مي تواند از قوانين طبيعت سر در بردارد و براي خوشبخت زيستن لازم است كه با قانون اشا هماهنگ و همراه شود و...

باور به گوهر آدمي و آدميت: بر پايه آموزش هاي اشوزرتشت همه انسانها از هر جنس و رنگ و نژاد و مذهب ، داراي وجدان و خرد هستند، ‌از جسم و جان و روح و فروهر بسيار بالنده تر از همه موجودات ديگر در جهان برخوردار مي باشند. و قدرت تشخيص نيك از بد و ارزش گذاري را دارند. و آزادي كامل انتخاب راه داشته ،‌سرنوشت خود را مي سازند و داراي حقوق برابر مي باشند و در مجموع به تعبير اشوزرتشت ( من ) دارند و مي توانند ( من) خويش را به هر صورتي كه مايل باشند تغيير دهند و بهترين من (‌سپنته من )‌يا بدترين منش را در پيش گرفته و (‌انگره من ) گردند و وظيفه هر زرتشتي پيروي از سپنته من و مبارزه با نيروهاي انگره من است.

باور به امشاسپندان ( 6 فروزه بارز اهورامزدا) : اشوزرتشت اهورامزدا را داراي شش فروزه : وهمن ( بهترين منش)‌، ارديبهشت(‌راستي)‌،‌ شهريور (‌تسلط بر نفس)،‌سپندارمزد ( مهر و فروتني ) خرداد ( رسايي)‌،‌امرداد ( جاودانگي) مي شناسد. مي آموزد كه هر كس از اين 6 فروزه با تمرين و ممارست به طور كامل برخوردار گردد. در نهايت به جاودانگي مي رسد با خدا يكي مي گردد. اين باور در دوران بعد،‌به صورت اعتقاد به هفت شهر عشق يا هفت خان رستم با نمادهاي گوناگون در فرهنگ ايراني باقي مانده است 

اعتقاد به نيكوكاري و دستگيري از نيازمندان: دين زرتشت دورنگه دارنده جنگ افزار و. پيام آور صلح و آشتي دهنده است. خوشبخت كسي است كه خوشبختي ديگران را فراهم نمايد. باور به اينكه هر كس در هر مقام مادي و معنوي مي تواند به ديگران ياري رساند: باور به كمك به نيازمندان. گذشت و فداكاري در دين زرتشت به صورت سنت وقف، گاهان بار جشن خواني ها،‌بخشش (ميزد) و ... به گونه اي بسيار آبرومند برگزار مي گردد.

باور به مقدس بودن چهار آخشيج: آب و باد و خاك و آتش در دين اشوزرتشت مقدس است و فرد زرتشتي وظيفه دارد محيط زيست را در حد توان پاك نگه دارد 

باور فرشكرد: هر بهدين بايد كوشش نمايد با آوردن نور بر تاريكي و با دانش بر جهل پيروز گردد. مثبت نگري و نوخواهي يكي از مهمترين پايه هاي اساسي دين زرتشت است بنابر آموزش گاتاها ما خواستاريم از زمره كساني باشيم كه جهان را به سوي پيشرفت مي برند و با تمام توان در پويايي انديشه و گفتار و كردار نيك و آباداني جهان سهيم گرديده،‌ ( فرشكرد )‌يا تازه كننده جهان مي باشند 

کُشتی:

(همچنین بخوانید :  کُشتی چیست

کمربندی است که هر فرد زرتشتی باید بعد از سدره پوش شدن آن را بر روی سدره ببندد و هنگام نیایش اهورامزدا (پروردگار بی همتا) آن را نو کند. (نو کردن در اینجا به معنی بازکردن کشتی در هنگام نماز خواندن و بستن دوباره آن است.) کشتی که به اوستایی به آن اَئیویا اَنگهَن از 72 نخ پشمی سفید رنگ تهیه می شود که نمادی است از 72 هات یسنا، یکی از بخشهای اوستا (اوستا را باید مجموعه ادبیات دینی ایران باستان نامید که شامل 5 کتاب است: یشتها، یسنا، ویسپرد، خرده اوستا و وندیداد، التبه گاتها که کتاب آسمانی زرتشتیان است خود در یسنا قرار دارد) 72 نخ کشتی به 6 دسته 12 تایی تقسیم می شود به نشانه 6 چهره گاهانبار و 12 ماه سال. کشتی را سه بار به دور کمر می بندند به نشانه اندیشه، گفتار و کردار نیک و چهار گره می خورد، دو گره در جلو و دو گره در پشت به نيات احترام و پاك نگه داشتن چهار آخشيج(‌باد، آب،‌خاك و آتش).

در هنگام اجرای مراسم سدره پوشی توسط موبد به فرد سدره پوش شونده آب هوم خورانده می شود. هوم از گیاهان پرارج در ایران باستان بوده و امروز به اثبات رسیده است که دارای خواص دارویی ویژه ای می باشد.ساقه خشک شده گیاه هوم را همراه با زمزمه اوستا می کوبند و آب هوم به دست می آید که برای ایجاد اعتماد به نفس فرد در هنگام مراسم سدره پوشی به وی خورانده می شود. بر سر سفره سدره پوشی لرک (مجموعه ای از خشکبار) گلدان گل و سرو، آتشدان، شمع یا چراغ روشن و همچنین ظرف کوچکی از آویشن و برنج قرار داده می شود که به نشانه سلامتی و خوشبویی ، شادمانی و تداوم زندگی می باشد. همچنین کیک، شیرینی، نقل سفید، میوه و گلاب و آیینه نیز بر سر سفره سفید گذاشته می شوند. که در پایان مراسم سدره پوشی با آن از حاضرین پذیرایی می شود.
 

برگرفته از تارنمای برساد