به ما بپیوندید                 

دروغ سازی و دشمنی برخی مسلمان ها با دین پاک زرتشتی

 

چندی است که ایرانیان اندیشمند بیشتر از هر زمان دیگری پی به ارزش اندیشه های اشوزرتشت برده اند و با وجود تمام باید ها و نبایدهایی که حکومت اسلامی بر آنها روا داشته در پی بازگشت به دین زرتشتی هستند.

در این بین افراد خود فروخته ای نیز هستند که با دروغ سازی به دشمنی با دین زرتشتی می پردازند تا کسانی را که در پی پژوهش برای یافتن ریشه ها خود و بازگشت به دین زرتشتی هستند را به گمراهی و دو دلی بیاندازند.

آگاهی درست دادن تنها راه مقابله با دشمنان ایران و خود فروختگان بی هویت است.

در این نوشتار کوتاه خواهیم گفت که آنها از چه روشی استفاده می کنند.

 نخست باید بدانیم که:

اشوزرتشت نخستین پیام آوری برای ما ایرانیان بود که از راه خرد و اندیشه نیک پی به خدای یگانه (اهورامزدا) برد. بردگی را بر انداخت ، آزادی و اختیار را به مردم داد، قربانی کردن را برانداخت ،

تنبلی و بیکاری را نکوهید و خواستار تلاشی پیوسته برای نو کردن و آبادانی گیتی شد ، زن و مرد را برابر و همه جانداران (گیاهان و حیوانات) را دارای ارزشی بالا دانست. و ....

سرودهای ورجاوند اشوزرتشت گات ها نام دارد که بخشی از کتاب اوستا است.

اوستا نام مجموعه کهن ترین نوشتار و سرودهای ایرانیان است که در واقع دانشنامه ایرانیان بوده و از روزگار باستان بدست ما رسیده است. بخش های اوستا در دوران مختلف توسط اشخاص متعدد نوشته شده است اما از میان آنها فقط بخش گاتها از اشوزرتشت میباشد.

خرده اوستا نیز که گلچینی است از اوستا و در آن بهترین و زیباتری نیایش های بایسته و شایسته اهورامزدا گردآوری شده تا در آیین ها و مراسم خوانده شود.

 

اما کور دلان و دشمنان دین زرتشتی از چه روشی استفاده می کنند؟

 

آنها از بخشی از اوستا بنام وندیداد استفاده می کنند و هرگز به شما نمی گویند که این بخش چیست و یا چگونه نوشته شده است و آن را مستقیما به اشوزرتشت نسبت می دهند در حالی که تنها سرودهای اشوزرتشت گات ها نام دارد!

حال ببینیم که وندیداد چیست ؟ چگونه و بدست چه کسانی نوشته شده است ؟

وندیدادیکی ازنسک‌هایپنج‌گانه یاوستایامروزی است و گنج شایگانی ‌است از ریشه ‌دارترین و بنیادی ‌ترین بن ‌مایه ‌های استوره‌ ها و فرهنگ ایرانیان است ولی زرتشتیان تنها برای وندیداد اهمیت تاریخی - اسطوره ‌شناختی قائلند آن را قابل استناد دینی نمی‌دانند.

 

بخش‌هایمختلف «وندیداد» ویژگی‌ها و عمر بسیار متفاوتی دارند. بخشی از بخش‌ها جوانترند، اما بخش اعظم آن بسیار کهن است و به عقیدهٔ بسیاری، جزو منابع کهنپیش از زمان زرتشت می ‌باشد که در هزاره‌ های بعد و در زمان اشکانیان یاساسانیان به مجموعه کتب مقدس مذهبی به اشتباه افزوده و همانگونه که گفته شد تنها از باب اسطوره ‌شناسیو تاریخی می ‌تواند مورد مطالعه قرار گیرد.

 

وندیداد توسط مغ ها گردآوری شده است، مغ ها یکی از شش خاندان مادها بودند که انجام امور دینی و کاهنی را بر عهده داشتند، پس از آنکه اشوزرتشت دین پاک زرتشتی را برای جهانیان به ارمغان آورد و شاهان نیز آن را پذیرفتند و در پی آن دین زرتشتی نیز گسترش یافت آنها (مغ ها) چاره ای نداشتند تا با پذیرش این دین مزدا داده همراه شوند تا جایگاه و سمت خودشان را حفظ و نگهداری کنند ، آنها سده ها به این کار ادامه دادند تا در دوران اشکانیان و ساسانیان توانستند دوباره به قدرت برسند و جایگاه از دست رفته خود را بدست بیاورند ولی چاره ای نیز نداشتند جز اینکه خود را از پیروان زرتشت بنامند در این راه شروع به وارد کردن اندیشه ها و تفکرات خود به اوستا کردند، بطوری که در برخی از نوشتارهای آنها مشاهده میکنیم که آنها را نسبت داده اند به گفتگوی بین اشوزرتشت و اهورامزدا. این بخش های افزوده شده وندیداد نام گرفته است، اگر بخواهیم وندیداد را معنی کنیم میشود قانون ضد دیو.

همانگونه که گفته شد دشمنان دین زرتشتی چاره ای ندارند جز نسبت دادن این نوشتار به اشوزرتشت ، نوشتارهایی که جنبه دینی در دین زرتشتی ندارند و تنها ارزش آنها را می توان در بخش های فرهنگی ، استوره ای ، تاریخی و ...  مورد بررسی قرار داد.

دروغ دیگری که نسبت به دین زرتشتی می دهند دو خدایی است ، تنها پاسخ این است که چگونه میتوان چنین دروغی را باور کرد در حالی که اشوزرتشت در سراسر گات ها که سرودهای خودش است تنها به خدای یگانه (اهورامزدا) اشاره می کند.

اشتباهی که خیلی از پژوهشگران می کنند اشاره به نیروی خیر و شر است، که با کمی اندیشه پی میبرند که نیروی شر را تنها انسان ها با اندیشه های نادرست و ناپاک خود درست می کنند ! اهورامزدا تنها آفریننده نیکی و خوبی و نیروی خیر است، مگر میشود که خداوند یگانه نیرویی ناپاک و شر بیافریند!

با کمی اندیشه پی خواهیم برد که اندیشه بد ، نا پاک و شر درست نمی شود جز بدست انسانهایی که از آن سود می برند.

ازدواج با محارم ! تهمت ناروای زناشویی با نزدیکان که از سوی دشمنان ایران و دین پاک زرتشتی به نیاکان ما وارد می سازند.

زرتشتیان و ايرانيانباستان در هيچ دوره اى از ادوار زندگى تاريخى خود، مجاز به گرفتن بيش از يكزن نبوده اند، و عمل يكى دو نفر در طول تاریخ را در گرفتن چند زن نمىتوان به حساب كليه ايرانيان باستان گذاشته ، مجوزى براى چند زنى آنها بهشمار آورد. به علاوه اگر آئين چند زنى در ايرانيان باستان وجود داشت ، پسچرا با اينكه پدران ما در ميان قومى زندگى مى كردند كه تعدد زوجات در بينآنها رسم مذهبى بود و مانعى براى پدران ما وجود نداشت كه چند زن بگيرند، يكدفعه آنها از چند زنى دست كشيده و به يك زن اكتفاء كردند، كما اينكه تاامروز هم زرتشتيان در هر كجاى دنيا كه زندگى مى كنند به همين رسم يك زنىپاى بندند.

 

واژه خیتودت (خوات و دتام) نیز که به آن اشاره می کنند حاصل برگردانی نادرست از این واژه است که توسط اوستا شناسان نخستین غربی رخ داده است که بدلیل آشنایی نداشتن آنها با آیین زرتشتی و متن و خط اوستایی بوده است. واژه "خیتوَ" به معنی "خود" و "دت" و یا "دتام" به معنی دادن است که در کل میشود "خود دادن" ، "فداکاری" ، "ازخود گذشتگی" که در راه دین باشد و یا خدمت به مردم باشد.

 

ریشه همه این تهمت ها از یونان که دشمنان ایرانیان بودن  سرچشمه می گیرد و پس از آنها اعراب نیز این ادعاهای دروغین را تکرار می کردند ، فراموش نمی کنیم که دشمنی اعراب با ایرانیان را از زمان محمد میتواند دید و آن پیام تبریک و خوشحالی محمد پس از پیروزی یونانیان مسیحی بر بر ایرانیان بود!

تلاش کردیم در این نوشتار کوتاه به شما آگاهی دهیم از آنچه گمراه کنندگان و دشمنان دین زرتشتی و ایرانیان برای گمراه کردن اندیشه ها استفاده می کنند.

اگر میخواهید در این موارد بیشتر بدانید به پیوند های زیر بروید:

 

 بخش چـَـفته زدایی (تحریف زدایی)

چگونه این همه دروغ درباره دین زرتشتی ساخته شده

افسانه ای به نام ازدواج با محارم در ایران باستان

آنچه از وندیداد باید بدانیم

دو خدایی (ثنویت) تحریفی آشکار در دین زرتشتی

اطلاعات اضافی